 Добро пожаловать на официальный сайт газеты «Армянская Церковь» Ново-Нахичеванской и Российской Епархии Армянской Апостольской Церкви. Нашу газету можно приобрести в киосках церквей епархии. Издание выходит один раз в месяц, по благословению главы Ново-Нахичеванской и Российской епархии ААЦ епископа Езраса. На нашем сайте вы сможете прочитать наиболее интересные материалы за прошлые номера, прочесть архивные выпуски газет, а также следить за выпуском газеты. Обратная связь с редакцией
|
 Ս.թ. մարտի 12-ին Ռուսաստանում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան Օ.Եսայանը և Հայ Առաքելական Եկեղեցու Նոր Նախիջևանի և Ռուսաստանի Հայոց Թեմի առաջնորդ Տեր Եզրաս եպիսկոպոս Ներսիսյանը այցելեցին Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո Պատրիարք Կիրիլի Պատրիարքական նստավայր: Հանդիպման սկզբում Պատրիարքը ողջունեց հյուրերին և խոսքը փոխանցեց Օ.Եսայանին: Իր խոսքում դեսպան Օ.Եսայանը նշեց, որ իր համար մեծ պատիվ է ողջունել Պատրիարք Կիրիլին Հայաստան կատարելիք այցի նախօրեին: Դեսպանը նաև ավելացրեց, որ Հայաստանի և Ռուսաստանի միջև ջերմ հարաբերությունների հիմնաքարերից մեկը, որը անցել է պատմական դարավոր ճանապարհ, հանդիսանում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու և Ռուս Ուղղափառ Եկեղեցու ջերմ բարեկամական հարաբերությունները: Երկու եկեղեցիների միջև ստեղծված հոգևոր կապը սերտացնում է երկու ժողովուրդների հարաբերությունները և, նորից ողջունելով Պատրիարք Կիրիլի առաջիկա այցը, դեսպան Եսայանը նշեց, որ դա կծառայի վերոնշյալ հարաբերությունների խորացմանը: Պատրիարք Կիրիլը իր հերթին նշեց, որ մոտակա Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հրավերով Ռուսական Պատրիարքարանի պատվիրակությունը կմեկնի Հայաստան, որով մի նոր քայլ կարվի երկու քույր եկեղեցիների բարեկամական հարաբերությունների ամրապնդման հարցում: Պատրիարք Կիրիլը նաև նշեց, որ երբ պետությունները և ժողովուրդները գտնվում են հոգևոր ներդաշնակության մեջ, պետությունները կարողանում են լիարժեք գոյատևել և համագործակցել բոլոր ուղղություններով: Ներկայումս Հայաստանի և Ռուսաստանի միջև ստեղծվել է այդպիսի մթնոլորտ, որի արդյունքում մեր երկու պետությունները կարողանում են լիարժեք բարեկամական հարաբերություններ զարգացնել: Իր հերթին ՀՀ դեսպանը համաձայնելով Պատրիարքի հետ ասածին, նշեց պետության և հոգևոր հաստատությունների փոխկապակցված աշխատանքների անհրաժեշտությունը ներկայիս հոգևոր տկարության դեմ պայքարելու ուղղությամբ: Հանդիպման ընթացքում կողմերը քննարկեցին երկուստեք հետաքրքրություն ներկայացնող և Պատրիարք Կիրիլի առաջիկա այցի ծրագրին առնչվող բազմաթիվ աշխատանքային հարցեր: Հանդիպումը անցավ ջերմ բարեկամական մթնոլորտում: |
 1988 թվականի փետրվարի 28-ին Խորհրդային Ադրբեջանում, փաստորեն, համայն մարդկության լուռ հայացքի ներքո, պետական մակարդակով Սումգայիթ հորջորջված բնակավայրում կազմակերպեց հայերի նոր ցեղասպանություն: Երիտթուրքերի ժառանգորդները նպատակ ունեին հայերին վախեցնել, հասկացնել տալ, որ ղարաբաղյան հարցի լուծումը ոչ միայն անհնար է, այլև մեծ արյունահեղությունների առջև է կանգնեցնելու նրանց` Ադրբեջանում այդ տարիներին բնակվում էին 500 հազար մեր հայրենակիցներ, որոնց անվտանգությունը մոլեռանդ այդ միջավայրում միշտ էլ դյուրաբեկ էր: Պաշտոնական տվյալներով այդ և հաջորդ օրը դաժանաբար սպանվեցին հինգ տասնյակից ավելի հայեր, խոշտանգվեցին, թալանվեցին հարյուրավորները: Այլ աղբյուրներ հաղորդում էին հարյուրավոր նահատակվածների մասին: Մեկ օրում փախստական դարձան ավելի քան 3000-ը: Հրաշքով փրկվածները, կորցնելով ամեն ինչ, ապաստան գտան Արցախում ու Հայաստանում, ԽՍՀՄ-ի հայաշատ այլ բնակավայրերում:Սգո տարեդարձի օրը Առաջնորդանիստ «Սուրբ Հարություն» եկեղեցուն մերձակա արհավիրքների զոհ դարձած մեր արյունակիցների անմահ հիշատակը հավերժացնող խաչքարի մոտ էր հավաքել մոսկվաբնակ հայերին, մշակութային, հասարակական ազգային կառույցների ներկայացուցիչներին, ովքեր եկել էին իրենց հարգանքի տուրքը մատուցելու Սումգայիթի ջարդի զոհերին: Սգո տրամադրությամբ համակված ներկաները ծաղկեպսակներ դրեցին խաչքարի առջև: Ստվար թափորը գլխավորում էին Հայ Առաքելական եկեղեցու Նոր Նախիջևանի և Ռուսաստանի թեմի առաջնորդ Եզրաս Եպիսկոպոս Ներսիսյանը և Ռուսաստանում ՀՀ նորանշանակ դեսպան Օլեգ Եսայանը: Սգո միտինգը բացեց թեմի առաջնորդը: Նա ասաց. «Համախմբվել ենք հիշատակի նվիրական այս օրը ոգեկոչելու Սումգայիթյան ցեղասպանության անմեղ զոհերի լուսավոր, պայծառ հիշատակը, ցեղասպանություն, որ կատարվեց 22 տարի առաջ, փետրվարի 28-ին: Եկել ենք մեր հարգանքը, խոնարհումը, մեր աղոթքը բարձրացնելու նրանց հոգիների խաղաղության և հանգստի համար»: Ապա խոսքը տրվեց ՌԴ ՀՀ Արտակարգ և Լիազոր դեսպան Օլեգ Եսայանին: «Կատարվել է ցեղասպանություն` բառիս ամենաբուն իմաստով, հանցագործություն` մարդկության և մարդկայնության դեմ, և, դժբախտաբար, առ այսօր այդ հանցագործությունը իր արժանի գնահատականը` թե քաղաքական, թե իրավական առումով, չի ստացել իսկ դա արդեն խոսում է այն մասին, որ նման հանցագործությունները կարող են կրկնվել: Լինենք անկեղծ և խոստովանենք, որ այս հուշարձանները, նրանց մոտ հավաքվելու սովորույթն ու ասված ամեն մի խոսքը մեզ ավելի է պետք, քան զոհերին: Պետք է` մարդ լինելու իրավունքը պահպանելու, մեր հոգու պարտքը կատարելու համար:Այս անմեղ արյունը անհետ չի կորել: Այսօր, թեկուզ և միջազգայնորեն առայժմ չճանաչված, բայց լիարժեք կայացած և անընդհատ զարգացող Լեռնային Ղարաբաղի հանրապետությունը ամենապայ... Читать дальше »
01.03.2010 |
 Стыд - это своеобразный гнев человека направленный к себе во внутрь. К сожалению, этим чувством наделен не каждый. Отсутствие у человека чувства стыда может быть следствием патологических или политических причин.
Являясь организаторами и вдохновителями Сумгаитского преступления против человечества и человечности, власти Азербайджана, и основанная на лжи и больном воображении антиармянская истерия, каждый год, накануне Сумгаитского геноцида пытаются отвлечь внимание здравомыслящих людей от вопиющего проявления вандализма и национального позора, каким является трагедия Сумгаита.
Безусловно, среди авторов и исполнителей многомиллионного проекта «ходжалу» есть люди с патологическими изменениями воображения, но главным образом антиармянский психоз имеет исключительно политическую направленность. Организовав сумгаитскую резню, власти Азербайджанской республики пытались спровоцировать подобное в Нагорном Карабахе, и, при поддержке войск МВД и МО СССР, дислоцированных в районе чрезвычайного положения, и силами своего ОМОН-а уничтожить и депортировать армянское население края.
Народ, стремящийся к свободе и независимости, требования которого были более чем законными, не заслуживал подобного подлого и античеловеческого отношения.
Но все же, попытка решить вопрос силой осуществилась через год, путем инициирования гнусной, и до сих пор не получившей юридической и политической оценки операции «Кольцо», в результате которого было депортировано армянское население из 52% территории НК, с убийствами, грабежами и уничтожением всего.
Многочисленные обращения карабахцев о помощи и спасении практически оставались без внимания.
Вся вина карабахцев заключалась лишь в том, что они не хотели умирать, и, в навязанной им войне, отстояли свое естественное право на Родину, создав свою независимую республику и зону безопасности вокруг нее.
Вот она, правда. Если бы не было событий в Ходжалу, их надо было бы придумать. А события эти были, их геноцидом не назовешь. Человечество еще не придумало слово, которым можно было бы назвать события, когда власти расстреливают исходя из политических целей собственный народ. Это действительно произошло вблизи азербайджанского города Агдам, в конце февраля 1992 года. Говорят, на плоской равнине, каждая кочка холмом кажется. Плоскость современной антиармянской идеологии Азербайджана определяется мелким калибром ее так называемых «великих мыслителей».
Поэтому, не вдаваясь в полемику с политическими крикунами по поводу этих событий, хочу озвучить несколько вопросов. Я не претендую получить ответы на эти вопросы, я сам достаточно хорошо знаю эти ответы:
- Если эти события - действительно дело рук армян, то почему они не совершились после Сумгаита и Бакинских погромов, а произошли ровно 4 года спустя, и все это время азербайджанское население продолжало спокойно... Читать дальше »
01.03.2010 |
| |
В трудные моменты моей жизни я всегда вспоминала ее жизненный путь. Сопоставляя их с тем, что она пережила, мои проблемы казались ничтожными. Осознавая это, я набиралась сил и, наполненная верой, неожиданно находила решения даже самых сложных, и, казалось бы, тупиковых проблем. И еще: она научила меня молиться, у меня до сих пор ее три книги: Евангелие, Нарек, Киприанос, которые она тайно пронесла через всю свою жизнь, и крестик. - К армянским погромам в Баку в январе 1990 года привела идеология пантюркизма, которую проповедовали кавказские татары, позднее названные азербайджанцами, - заявил заместитель директора Центра кавказских исследований МГИМО Владимир Захаров, выступая на научной конференции в Национальной академии наук Армении 19 января, посвященной 20-летию армянских погромов в столице Азербайджана. - Из поколения в поколение передавалась ненависть к армянам, а в сегодняшнем Азербайджане на государственном уровне создан образ армянина, объявленного врагом N1,- добавил он к сказанному. «Иногда мне удается ухватить краски родины, иногда нет. Необходимо усилие, чтобы отразить на холсте богатые оттенки наших фруктов - абрикосов, груш, яблок, винограда, цвета нашей растительности, наших цветов и злаков. Я всегда пытаюсь воспроизвести в своих картинах краски Армении…»
Аршил Горки | Ըստ իս, իրեն հարգող յուրաքանչյուր ոք պետք է գիտակից լինի իր ծագմանը, որովհետեւ ծագումը, այլ կերպ ասած` գենետիկ գաղտնագիրը, որ հաճախ մենք կոդ ենք անվանում, այն առանցքն ու զսպանակն է, որ մարդուն արարելու ուժ է հաղորդում: Գրչի մարդու համար շատ կարեւոր է ակունքներին հավատարիմ մնալու հաստատակամությունը:
Սուրբ Ծննդյան տոնի օրերին Տեր Վարդան աբեղա Նավասարդյանը գտնվում էր Մոսկվայում, Վեհափառ Հայրապետի հանձնարարականով: Նա առաքելություն էր ստանձնել Սուրբ Ծննդյան պատարագը Մոսկվայի «Սուրբ Հարություն» եկեղեցում մատուցելու, Վեհափառ Հայրապետի պատգամը ռուսահայերին փոխանցելու: Հայր սուրբը սիրով պատասխանեց մեր մի քանի հարցերին: Предприниматель - основатель и учредитель группы компаний ЮниПром СК, ЮниПресс СК, Текстиль СК Самвел Григорьевич Казарян из тех наших современников, с которыми интересно и легко общаться. Его отличает широкий круг интересов, энциклопедические знания об истории, литературе, живописи.
Наша встреча с Самвелом Казаряном состоялась в канун Нового года, холодным московским декабрьским днем. |
|
